عوارض مخرب قرص های ایبوپروفن

 
 

بروفن یا ایبوپروفن نوعی داروی ضد التهاب است. از این دارو در درمان دردهای عضلانی و مفصلی، دردهای کمر و دندان و سردرد و دردهای ناشی از کشیدگی رباط استفاده میشود.

تداخل دارویی ایبوپروفن

گاهی اوقات مصرف بعضی داروهای دیگر همراه با ایبوپروفن ممکن است موجب تغییراتی در اثر بخشی این دارو شود. در مواردی هم ایبوپروفن میتواند بر روی تاثیر داروهای دیگر تغییراتی ایجاد کند.

  • ایبوپروفن میتواند دفع لیتیوم از کلیه را کاهش داده و سطح خونی آن را بیشتر کرده و موجب مسمومیت با آن شود.
  • ایبوپروفن ممکن است تاثیر بعضی داروهای کاهنده فشار خون را کم کرده و موجب افزایش فشار خون شود.
  • ایبوپروفن ممکن است دفع کلیوی جنتامایسین را کاهش داده و سطح سرمی آن را بالا ببرد و موجب مسمومیت با جنتامایسن شود.
  • ایبوپروفن اثرات رقیق کننده خون دارد و مصرف هم زمان آن با دیگر داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین میتواند اثرات آن را بیشتر کند.
  • ایبوپروفن میتواند با دیگوکسین، متوترکسات و بعضی داروهای ادرار آور تداخل اثر داشته باشد.

مهمترین عوارض جانبی ایبوپروفن عبارتند از:

زنگ زدن گوش، خارش، بثورات پوستی، اسهال یا یبوست، نفخ معده، سردرد، پرخاشگری، سرگیجه، سوزش معده، تهوع، استفراغ، احساس گیجی، افزایش وزن، زخم معده، تنگی نفس و آسم، تغییرات بینایی و مشکلات کلیوی و کبدی از شایع ترین عوارض جانبی ایبوپروفن به شمار می آیند. این عوارض جانبی معمولا در اکثر بیماران دیده می شود.

عوارض جانبی مصرف ایبوپروفن

عوارض قلبی

 ایبوپروفن میتواند موجب سکته قلبی یا مغزی شود بخصوص اگر آن را به مدت طولانی مصرف کرده اید. همچنین احتمال عوارض قلبی در مصرف ایبوپروفن در کسانی که از قبل مشکلات قلبی داشته اند و یا ریسک بالاتری در بیماری قلبی دارند ( مانند مصرف سیگار، سابقه خانوادگی بیماری قلبی، فشار خون بالا و دیابت)

 عوارض گوارشی

ایبوپروفن میتواند موجب علائم گوارشی مانند تهوع، سوء هاضمه، اسهال و یبوست شود. مصرف ایبوپروفن میتواند موجب عوارض شدیدی در معده و روده بخصوص خونریزی و سوراخ شدن آن شود. این عوارض میتوانند کشنده بوده و بدون علائم هشدار دهنده قبلی ایجاد شوند. عوارض گوارشی ایبوپروفن در سنین بالا بیشتر است. خونریزی معده و دوازدهه در مصرف ایبوپروفن میتواند خود را بصورت سیاه شدن مدفوع و یا استفراغ قهوه ای رنگ نشان دهد.

 اگر هر کدام از عوارض زیر شدت گرفت یا رفع نشد آن را به پزشک خود اطلاع دهید:

  • یبوست
  • اسهال
  • نفخ شکم
  • سرگیجه
  • بیقراری
  • وز وز گوش

بعضی از عوارض دارو جدی و خطرناکند. اگر در حین مصرف دارو هر کدام از عوارض زیر را مشاهده کردید مصرف ایبوپروفن را قطع کرده و سریعا به پزشک مراجعه کنید:

  • افزایش ناگهانی وزن
  • تب
  • تاول
  • قرمزی پوست، کهیر یا خارش
  • تورم چشم، صورت، گلو، دست ها، پاها، قوزک یا ساق
  • اشکال در تنفس یا بلع
  • خشن شدن صدا
  • احساس خستگی زیاد
  • احساس درد در بالا و سمت راست شکم
  • تهوع یا کاهش اشتها
  • زرد شدن پوست یا چشم
  • رنگ پریدگی
  • احساس درد بدن مشابه آنفلوآنزا
  • طپش قلب
  • ادرار خونی
  • اشکال در ادرار کردن
  • کمردرد
  • تاری دید، درد چشم یا قرمزی چشم
  • گردن خشک
  • سردرد
  • گیجی
  • حس تهاجم.

 آسیب به DNA

آزمایش های حیوانی نشان می دهد مصرف افراطی ایبوپروفن باعث آسیب به DNA و جهش ژنتیکی می شود و همین امر زمینه را برای ابتلا به سرطان فراهم می کند.

کم خونی

ایبوپروفن و داروهای ضد التهابی غیر استروییدی دیگر با آسیب به سلول های قرمز خون، سبب کم خونی می شود. نتایج این مطالعه در نشریه Pharmazie منتشر شده است.

افزایش فشارخون

مطالعات نشان می دهد این دارو سبب افزایش فشار خون شده و در بیماران قلبی توصیه نمی شود.

کاهش شنوایی

بر اساس گزارش نشریه Medicine، کاهش شنوایی یکی از عوارض جانبی استفاده طولانی مدت از ایبوپروفن است.

سقط جنین

مصرف ایبوپروفن و داروهای ضد التهابی غیر استروییدی دیگر، خطر سقط جنین را در ماه های اول بارداری دو برابر می کند.

با توجه به عوارض جانبی خطرناک ایبوپروفن، محققان توصیه می کنند که روش های طبیعی تسکین درد، جایگزین این دارو شود.

موارد منع مصرف ایبوپروفن

مصرف داروی ایبوپروفن در مواردی منع مصرف دارد که نداشتن آگاهی در این خصوص می تواند باعث بروز مشکلاتی شود.

افراد مبتلا به آسم نباید از ایبوپروفن استفاده کنند.

مبتلایان به فشار خون نیز نمی توانند از ایبوپروفن استفاده کنند چرا که حجم خونشان بالا می رود.

افراد مبتلا به ناراحتی های خونی مثل هموفیلی و افرادی که مشکلات انعقادی دارند نیز باید از خوردن داروی ایبوپروفن پرهیز کنند.

این دارو بر روی معده اثر می گذارد بنابراین اگر افرادی مبتلا به زخم معده باشند و یا کولیت داشته باشند نیز ایبوپروفن برایشان مضر است.

چون دفع این دارو از طریق کلیه و به صورت ادرار است مبتلایان به ناراحتی های خیلی شدید کلیه نیز نباید از این دارو استفاده کنند همچنین کسانی که به ترکیبات آسپیرین حساسیت دارند نیز جزء موارد منع ایبوپروفن هستند.

با اشاره به این نکته که این دارو با برخی داروها تداخل دارد: ایبوپروفن استامینوفن و همچنین داروهای ضد انعقادی تداخل دارویی دارد و نباید همراه این داروها استفاده شود.

افرادی که داروهای آنتی دیابتیک استفاده می کنند نباید ایبوپروفن بخورند چرا که ایبوپروفن باعث افزایش اثر ضد قند داروهایشان می شود و افت ناگهانی قند و به دنبال آن بروز شوک را به همراه دارد.

ایبوپروفن نباید همراه با داروهای ادرار آور استفاده شود چرا که کاهش اثر داور می شود.

لازم است که مصرف این داور به حداقل رسانده شود و حتماً زیر نظر پزشک تهیه شود و به صورت خود سرانه مصرف نشود و حتماً زیر نظر پزشک تهیه شود و به صورت خود سرانه مصرف نشود تا مشکلات ناشی از مصرف خودسرانه این دارو از بین برود.

ایبوپروفن یکی از رایج ترین دارو های مسکن در سراسر دنیاست که اغلب افراد از عوارض جانبی آن آگاه نیستند. حمله قلبی، آسیب به DNA، خطر سقط جنین، کم خونی و فشار خون، از جمله مهمترین عوارض جانبی این داروست.
به گزارش ایرنا، معمولا از این داروی ضد التهابی غیر استروییدی برای از بین بردن التهاب، تورم، درد آرتروز، سردرد، پا درد، دندان درد و دردهای قاعدگی استفاده می شود.

محققان بر این باورند که برخی از عوارض جانبی ایبوپروفن بسیار خطرناک و جبران ناپذیر هستند، به همین دلیل کاهش دردهای مزمن با استفاده از روش های طبیعی و داروهای گیاهی بیشتر توصیه شده است.

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *